من ميگم : منو شکستن ، چشم فانوسم رو بستن
                                                     تو ميگي خدا بزرگه ، ما اميد شب من

من ميگم : آخه دلم بود ، اون که افتاده به خاکت
                                                  تو ميگي سرت سلامت ، آيينه ها زلال و پاکن

اينه که فاصله ها رو نميشه با گريه پر کرد
                                                   يکي بهار سرخوش ، يکي مون پاييز پر درد

من ميگم : فاصله مرگه بين دستهاي تو و من
                                                 تو ميگي زندگي اينه ، فاصله عشق تو با من

من ميگم : حالا بسوزم يا که با غصه بسازم
                                              تو ميگي فرقي نداره ، من که چيزي نميبازم

من ميگم : اينجارو باختي ، عمري که رفته نمياد 
                                              تو ميگي قصه همين بود ، تو يه برگي توي اين باد
                                                                                             قصه همين بود
                                                                                                تو يه برگي توي اين باد
                                                                                                         قصه همين بود....


 

نوشته شده توسط بانوی غروب(نرگس) در چهارشنبه بیست و پنجم مهر 1386 ساعت |