خط جدایی من وعشق : مرگ

نوشته شده توسط بانوی غروب(نرگس) در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت |

نوشته شده توسط بانوی غروب(نرگس) در جمعه دوازدهم بهمن 1386 ساعت |

نوشته شده توسط بانوی غروب(نرگس) در جمعه نهم آذر 1386 ساعت |

کی دوست داره ؟
                           هیچ کس !!
کی برات میمیره ؟
                           هیچ کس !!
کی دیوونته ؟
                           هیچ کس !!
کی عاشق چشاته ؟
                           هیچ کس !!
کی فداته ؟
                           هیچ کس !!
میدونی من کی هستم ؟

                               آره خودمم...همون هیچ کس

اره منم...اون عاشقی که هیچی نداره ولی تنها داراییش یعنی قلب کوچیکشو به تو هدیه داده...
اره منم... اونی که عاشقونه شعر چشاتو دوست داره...
همون هیچ کسی که میخواد با تو بشه ...ما...
میخواد سر بزاره رو شونه هات...دست بزاره تو دستات...چشماشو ببنده و به تو تکیه کنه....
اره منم....همون هیچ کسی که ازت دوره ولی داره ثانیه به ثانیه به یاد تو زندگی میکنه....
اره منم...همون هیچ کسی که دلش واسه شنیدن صدات..واسه دیدن چشات یه ذره شده..ولی صبوری رو خوب از تو یاد گرفته...
اره منم...همون مسافر شبهای بی کسی که تو شدی تک ستاره راهنماش...
اره منم ...اون تک گل باغ ارزوهایی که تو باید بشی باغبونش...
اره منم..همون هیچ کس خالی و تنها که به امید همه کس بودن تو داره رسم پرواز می اموزه...
اره منم...منم همونی که به امید چشمای باز تو..چشمای خستشو بسته تا کمی ارامش بگیره...
اره منم همون تک درخت شکسته باغ غم که با نفس شادی تو جوونه زدم و رشد کردم...
اره منم...منم همون بانوی غروب که به امید طلوع روشنی تو داره سفر اغاز میکنه....
اره ....
        با تو هستم....
تویی که با نگاه سبز مخملیت دل کوچیکمو زنده کردی...
تویی که شدی روشنی چشمم واسه نگاه به اینده..
تویی که دل منو گرفتی پیش خودت و دل مهربونت رو به من هدیه دادی...
امانتدار خوبی هستم...مطمئن باش خوب مراقب دل نازکت هستم...

دوست دارم ...قد تموم سرخی غروب خورشید وقتی که داره تن داغشو به دستان سرد اب می سپره...
  

نوشته شده توسط بانوی غروب(نرگس) در چهارشنبه دوم آبان 1386 ساعت |

من ميگم : منو شکستن ، چشم فانوسم رو بستن
                                                     تو ميگي خدا بزرگه ، ما اميد شب من

من ميگم : آخه دلم بود ، اون که افتاده به خاکت
                                                  تو ميگي سرت سلامت ، آيينه ها زلال و پاکن

اينه که فاصله ها رو نميشه با گريه پر کرد
                                                   يکي بهار سرخوش ، يکي مون پاييز پر درد

من ميگم : فاصله مرگه بين دستهاي تو و من
                                                 تو ميگي زندگي اينه ، فاصله عشق تو با من

من ميگم : حالا بسوزم يا که با غصه بسازم
                                              تو ميگي فرقي نداره ، من که چيزي نميبازم

من ميگم : اينجارو باختي ، عمري که رفته نمياد 
                                              تو ميگي قصه همين بود ، تو يه برگي توي اين باد
                                                                                             قصه همين بود
                                                                                                تو يه برگي توي اين باد
                                                                                                         قصه همين بود....

نوشته شده توسط بانوی غروب(نرگس) در چهارشنبه بیست و پنجم مهر 1386 ساعت |